Laminitis Deel 2 – Begrijpen water in het lichaam van het paard gebeurt

En nuestro último blog sobre hoefbevangenheid se mencionan síntomas de hoefbevangenheid. En este blog vimos a dieper in op water en het lichaam van het paard gebeurt.

Lo que al weten es hoefbevangenheid een pijnlijke y slopende aandoening con 3 tipos de cascos:

1. Endocrino (hormonal): enfermedad de Cushing equina (también conocida como PPID) y síndrome metabólico equino (EMS). 90% van de gevallen valt en esta categoría. Weten nu dat veel van de tradicionele gevallen van hoefbevangenheid, die vroeger werden toegeschreven aan te veel gras, in deze categorie vallen and een onderliggende endocriene aandoening hebben die de reactie op het gras veroorzaakt.
2. Sepsis-gerelateerd: ziekten die gepaard gaan met systemische ziekte y ontsteking, bijvoorbeeld koliek, achtergebleven nageboorte na het veulenen y longontsteking.
3. Ondersteunende ledemaat hoefbevangenheid of mechanische hoefbevangenheid, bijvoorbeeld verhoogde belasing op het tegenovergestelde been na een breuk of gewrichtsontsteking. Este tipo de hoefbevangenheid treft meestal alleen het tegenovergestelde been van het oorspronkelijke letsel.

Ondanks uitgebreid lopend onderzoek begrijpen we nog steeds niet volledig de exactos mecanismos waardoor hoefbevangenheid ontstaat, pero en afgelopen 20 jaar hebben we enorme vooruitgang geboekt in ons begrip van deze vreselijke aandoening.

Bij endocriene (hormonale) hoefbevangenheid weten weten que la hormona insulina een sleutelrol speelt. Anormalidades en el metabolismo de la insulina o hiperinsulinemia (alta insulina) y resistencia a la insulina, y estos problemas pueden afectar la regulación de la insulina (Frank y Tadros, 2014). La desregulación de la insulina es la solución a los niveles de insulina en la sangre que se pueden regular y se pueden utilizar tanto en EMS como en PPID. Wanneer het lichaam langdurig te hoge insulinespiegels heeft, kan dit hoefbevangenheid veroorzaken, hoewel we nog niet precies weten hoe dit gebeurt. Una teoría es que la gran insulina y una enzima activan el factor de crecimiento similar a la insulina 1, que funciona como una lamina de células epiteliales que se vulneran, se eliminan y se expanden, lo que en combinación con el gewicht van het paard beweging van het hoefbeen veroorzaakt en pijn. Cuando se consumen líquidos con mucha grasa eten, se produce una reacción excesiva a la insulina, lo que supone un riesgo para la salud. La resistencia a la insulina también puede optar por obesidad, estrés sistémico, estrés y estrés.

De darmmicrobioom heeft de laatste jaren veel aandacht gekregen, y terecht, want weten weten that een 'gelukkig' darmmicrobioom bij paarden essentieel is om het paard gezond te houden. Lippold et al. (2011) ontdekten dat hed gedomesticeerde paard een verminderde microbiele diversiteit heeft vergeleken met wilde paarden, y denken que dit belangrijk kan zijn voor het verder begrijpen van hoefbevangenheid. Estudios recientes concluyen que la riqueza de la microbiota intestinal puede ser beneficiosa para el voorkomen van hoefbevangenheid (Tuniyazi et al., 2021). Una teoría es que los microhidratos de carbono más altos se encuentran en el interior del recipiente, es decir, que los microbeneficios 'slechte' se vermenigvuldigen y el pH en el nivel más alto. Dit doodt vervolgens de 'goede' microben y leidt tot de afgifte van Matrix metaloproteinases andere stoffen, wat een keten van gebeurtenissen kan veroorzaken, waaronder verstoring van de bloedtoevoer naar de voet, wat leidt tot hoefbevangenheid.

Ziekten zoals koliek y achtergebleven nageboorte na het veulenen veroorzaken ontsteking. Dit veroorzaakt systemische ontsteking in het hele lichaam, ook in de lamellen, y daardoor hoefbevangenheid.

Bij dragende/mechanische hoefbevangenheid is one huidige gedachte dat de overmatige y voortdurende belasing zorgt voor een onvoldoende bloedtoevoer naar het laminaire weefsel. Dit gebrek aan bloedtoevoer naar de voet leidt tot weefselschade aan de lamellen, lo que resulta en verlies van steun voor het hoefbeen, wat leidt tot verzakken (zinken) en/of rotatie.

Hoefbevangenheid komt vaker voor in de voorvoeten dan in de achterbenen y we begrijpen that dit wordt veroorzaakt door de ongelijke gewichtsverdeling, waarbij 60% van het lichaamsgewicht op de voorbenen Rust y 40% op de achterbenen.

Sin embargo, el mecanismo exacto no se volledig begrijpen, weten wel dat het gevolg hetzelfde is: deze gebeurtenissen veroorzaken het falen van de laminaire hechting door verlies van adhesie, ontsteking en weefselschade (Elliot y Bailey, 2023), wat leidt tot rotatie en verzakken van het hoefbeen. Een eenvoudige manier om het te begrijpen is door je voor te stellen dat de lamellen als klittenband zijn die het hoefbeen en de hoefwand aan elkaar vastmaken om het hoefbeen binnen de hoef te houden. Wanneer hoefbevangenheid optreedt, verliest het klittenband zijn kleefkracht y beweegt het hoefbeen, hetzij roterend of zinkend richting de zool (también bekend als verzakken).

Onze volgende blog en esta serie zal gaan over voedingsondersteuning voor het paard y pony die gevoelig zijn voor hoefbevangenheid.

Referencias

Frank y Tadros (2014) Insulinedysregulatie. Revista veterinaria equina 46: 103-112

Elliot y Bailey (2023) Een overzicht van cellulaire y molecular chamberen bij endocrinopathische, sepsis-gerelateerde y ondersteunende ledemaat hoefbevangenheid bij paarden. Revista veterinaria equina 55: 350-375

Lippold S, Matzke NJ, Reissmann M, Hofreiter M. Secuenciación genómica mitocondrial completa de paarden gedomesticeerde onthult opname van uitgebreide wilde paarden diversiteit tijdens domesticatie. BMC Evol Biol. 2011;11: 328.

Tuniyazi et al. (2021) Veranderingen in microbioom y metaboloom van de dikke darm van het paard tijdens oligofructose-geïnduceerde hoefbevangenheid. Investigación veterinaria de BMC, 17:11.